18 Kasım 2017 Cumartesi

8 Ekim 2017 Pazar

Paris'te Gece Yarısı

Woody Allen'ın Paris'te Gece Yarısı filmi Paris manzaralarıyla başlar. Daha sonra film ekibinin isimleri ekranda görünür. En son Wood Allen'ın ismi görüldükten sonraki bölüm ise Claude Monet'e ithaf edilmiş gibidir. İşte bu sahnenin ekran görüntüsü...



8 Temmuz 2017 Cumartesi

Sahhaf ve Ustası

Yaz gelip İstanbul bizi çekmeye başladığında, sanki hayatımız İstanbul’a odaklanırdı. Son iki yıldır çeşitli sebeplerle İstanbul gezilerime ara versem de, hep takipteyimdir İstanbul’la ilgili gelişmeleri.
Galiba 3-4 yıl önceydi. Gene ağabeyimle beraber bir İstanbul seyahatine daha çıkmıştık. Gün bizim için İstanbul’a ayak bastığımız ân başlar; (burası da Haydarpaşa’dır) Şehremini’nde devam ederdi; o gün için yapılacaklar ayaküstü burada planlanırdı.
Sultanahmet‘te aylak aylak dolaşmalarla intibak turları atılır, Yazarlar Birliği İstanbul Şubesi’nin bulunduğu yerde ya da İlesam’da mola verilip çay içilirdi.

Ya Tahammül Ya Sefer


Mustafa Kutlu‘nun bu kitabıyla tanışmam üniversiteye başladığım ilk yıl oldu. Her nasılsa Karadeniz‘in yeşili bol bu şehrine kadar gelmişti bu kitap. Sayemde epeyce arkadaşım da okumuştu.
Ya Tahammül Ya Sefer‘den bahsediyorum.

“İlk okuyucu sen…”


Şâir Nazir Akalın’ın 30 Temmuz 1990 tarihinde bana gönderdiği mektubunda, “İlk okuyucu sen…” diye yazdığı Yağmur Tutulması isimli şiiri… Muhtemelen ilk defa burada yayınlanıyor.
Mektubun hikayesini, Nazir Akalın’ın bir çeviri şiirini ve haftalık bir siyasi gazetede yayınlanan ilginç bir yazısını da ilk defa buraya, bu hafta içerisinde ekleyemeye çalışacağım.
NOT: Bu yazı ilk defa 10.5.2007 tarihinde eski bir blogumda yayınlanmıştı. O blogu sildiğim için buraya aktardım.

Nusret Abi’ye veda…

Seneler önce arkadaşım Hakkı (resimdeki sarı gömlekli olan kişi) tanıştırmıştı, İLESAM’ın bahçesinde Nusret Abi‘yle. Neler konuşmuştuk, neler konuşulmuştu şimdi tam hâtırlayamıyorum. 

Kitaro

Üniversitede okuyan yeğenimin Kitaro dinlediğini görünce, gençlik yıllarıma döndüm. 80’li yılların ortalarına doğru bizim nesil Kitaro hayranıydı. Bizim zamanımızda, ancak kırık dökük bir teyp yardımıyla dinlediğimiz Kitaro‘yu, artık yeni nesil, cep telefonu, küçücük flash belleklerde dinleyebiliyorlar.
Kitaro‘nun ülkemizde tanınması ise, 80’li yılların ortalarında, TRT‘de gösterilen bir Orta Asya belgeseliyle olmuştu.
Aslında gençler farkında olmadan birbirinin devamı olan, yani, değişen teknolojiyle beraber aynı musikîyi dinlemeye devam ediyorlar…