Bir bahar yazısı kaleme alalım istedik. “Bahar gelmiş neyime” demedik. Aslında, Twitter'da bir arkadaşın bahar yazısı yazmak gerek gibisinden bir mesajı bize de ilham oldu.
Bugün eve döndüğümde yıllardır pek de farkına varmadığım bir şeyi anladım. Bahar alerjisi var bende galiba. Evde hapşurmaya başladım, gözlerim sulanmaya başladı, halsizlik... Geriye döndüğümde zihnen, eve dönerken ağaçlık yerlerden geçmiş olmalıyım, diye düşündüm. Hava da bugün düne göre kapalıydı. Tam yağmur havası... Bu bile baharın gelişini ört-bas edememişti.
Yıllar hızla ilerliyor. Son 3-4 yıla kadar baharın gelişini fark edememişim bile. Bunu şundan anlıyorum: Her yıl bahar yaklaşırken mutlaka yol kenarlarındaki ağaçları gözlemleyeceğim, diye kendime komut veriyorum. Her seferinde ise bunu gerçekleştiremediğimi ağaçlar çiçeğe durduklarında anlıyorum.
Bir bakmışım, bir sabah ağaçlar gelin gibi süslenmiş. Bir müddet sonra her nasılsa apartmanlar arasında kendine yer bulmuş bir iğde ağacı, nefis kokusunu etrafa yaymaya başlamış bile.
Sonrası malum... Yaz gelivermiş!