22 Ağustos 2009 Cumartesi

Ankara "anıları"


Ankara'yı görmeyeli yıllar oluyor. Öğrenciliğim sırasında benim için geçiş yeriydi. Ankara'nın o yıllardaki otobüs terminalinde saatlerce beklediğimi hâtırlıyorum. Kaç Ramazan orucumu orada açtım kim bilir! Üst katta bir lokantası vardı bu terminalin. Ramazan ayında hınca hınç dolu olurdu, yer bulabilirseniz şanslı sayılırdınız. Garsonlar sağa sola koşuşturur, siparişleri ezandan önce yetiştirmeye çalışırlardı.

Hele bayrama yakın terminal tam bir kaos ortamı gibi olurdu. Bir defasında oradaki kahvede vakit doldururken kamyon şöförü olduklarını anladığım kişilerin ek sefer için otobüs şöförü olarak kiralandıklarına şahit olmuştum.

Evet, yıllar geçti Ankara'yı görmeyeli. En çok vakit geçirdiğim yerler Zafer Çarşısı ve Yüksel Caddesi idi. Yüksel Caddesi'de bir çayocağı vardı, yanımda o zaman kim vardı şimdi hatırlamıyorum bile. Kitaplarımın pek çoğunu Zafer Çarşısı'ndan almışlığım var. Sanırım şimdi bu çarşının yerinde yeller esiyor.

Samanpazarı'ndaki bir öğrenci yurdunda İbrahim ve Ali'nin yanına uğrardım.

Yıllar geçti, Ankara çok değişti.

Belki bir gün bu değişimi yazarım.

17 Ağustos 2009 Pazartesi

Oryantalist bakış açısı

Star'da tv'de ilk olarak gösterilen Kayıp Hazine filmini seyrederken aklıma geldi. Nedense bütün Batılı zekalar Ortadoğu akla gelince ilk ekranda gösterdikleri dansözler oluyor.

Hazine belki bizim için olmasa bile onlar için hep Doğu'da... Doğu büyülüyor olmalı onları.

Benim seyrettiğim macera filmlerinde hep böyle, Ortadoğu hazinelerin olduğu "gizemli" bir yer.

Hazineyi doğru yerde arıyorlar. Sadece aradıkları mekânlar belki yanlış. Ortadoğu'da kalplere baksalar gerçek hazineyi bulacaklar.

4 Ağustos 2009 Salı

Eskiden biz sizi okurduk…

Blog dünyasını keşfedeli neredeyse üç yıl olacak. Burası benim ilk blogum değil. Hâlen devam eden bloglarım var. Kimisinde teknolojiyle ilgili yazıyorum, kimisinde bir şehre dâir bildiklerimi…
Blog yazmaya nasıl başladım?
Aslında bu, bilgisayarla benim aradaki bir meseleden dolayıdır. Eski bir bilgisayarım vardı. Ne yapsam bilgisayarı bir türlü ayağa kaldıramamıştım. Sonunda iyi sayılabilecek bir bilgisayar almıştım. İnternet’e ise öteden beri aboneydim. Bir gün İnternet’te yapabileceklerimin hepsini yaptığımı anladım. Yapabileceğim bir şey kalmamıştı veya bana öyle gelmişti, tam emin değilim. Örneğin, doğduğum ilçenin portalını hazırlamıştım. Hazır kurulumu yapılabilen bütün portalları denemiştim. Forumlarla ilgili tüm hevesim bitmişti.
Ben bütün bunları yaşarken, İnternet’te kimselerin forumlara uğramadığını, standart web sitelerinden ziyaretçilerin uzun süre kalmadıklarını farkettim. Demek ki herkes benim gibi İnternet’ten hevesini almış geriye çekilmişti. Öyleyse benim bilgisayar ve İnternet ile ne işim alabilirdi. Üstelik bilgisayarımda kurulu olan Window’ta sürekli çöküyor, tad vermiyordu.