Hangi yıldı tam hâtırlamıyorum. Giresun’da bir edebiyat öğretmeni ağabeyle beraber orada yayınlanan bir mahallî gazetenin bürosuna gitmiştik. “Yeşilgiresun” muydu yoksa “Birlik” gazetesi miydi ismi şimdi hâtırlayamıyorum.
Büroda bir saatten fazla kalmıştık. Edebiyat öğretmeni ağabey orada Naim Tirali’ye çeşitli sorular sormuş, hoş bir sohbet olmuştu. Ben de orada Naim Tirali’yle tanışmıştım.
Şimdi neler konuşulduğunu tam olarak aklımda kalmasa da, Naim Tirali en çok Sait Faik’ten bahsetmişti. Benim anladığım Sait Faik’i çok seviyordu. Onunla Paris günlerinden ve İstanbul’daki günlerinden bol bol bahsetmişti.
Şimdi kendi kendime hayıflanıyorum. Keşke o günlerde konuşulanları bir kenara not etseymişim.
Evet, Giresun’un yağmurlu havasının sıkıcılığını bir edebiyatçıyla geçirerek gidermiştik.
Yaşanan günler geri gelmiyor.
Her canlı ölümü tadıyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder